Sticky

Vader in joggingbroek schittert tijdens balletles [Column]


Badge
  • KPN Medewerker
  • 0 reacties
Banaan? Ja. Flesje water? Yep. Handdoek? Ook. Balletschoenen? Check. De goedgevulde sporttas krijgt van mij een goedkeurend knikje richting de dichtschuivende rits. Van binnen begin ik nu te kwispelen als een Jack Russel met een tennisbal. Het is bijna zover. Mijn momentje. Het uurtje waar ik voortaan voor mezelf kies. Ik haal de tas van mijn schouder en laat hem nog even naast me op de grond glijden. Nog niet meteen gaan. Eerst even genieten. De spiegel naast de voordeur kijkt me glimlachend aan en ik gun mezelf een diepe zucht. Dit had ik veel eerder moeten doen…


Mijn eigen uurtje
In de kleedruimte van de balletschool til ik mijn dochtertje naar een lege stoel. Tijd om om te kleden. “Handen hoog, schat.” Ik trek haar trui over haar oren omhoog. Nee, die vers ingepakte sporttas vol met fruit, water en balletspulletjes is niet voor mij. Die is voor mijn dochter. Zij is degene die elke zaterdagmorgen de lenigheid van haar vijf jaar jonge lichaampje naar nieuwe hoogtes stuurt. Ik niet. Ik draag dan wel een joggingbroek, maar zonder sportieve plannen. Mijn eigen uurtje van puur geluk speelt zich af aan een klein houten tafeltje één verdieping lager. Zittend. Met mijn laptop, mijn koptelefoon, én mijn nieuwe held: Office365.

Wachtklappers
Iedereen heeft ze. Van die verloren uurtjes, suffe kilometers en wachtklappers. Die momenten dat er weinig anders op zit dan de tijd te tellen. Een half uur in de trein, een halve eeuw op een vliegveld óf de lengte van een balletles in Rotterdam centrum.

Wees maar eerlijk. Alle huizen langs het spoor op weg naar kantoor komen je al vanaf dag twee verdacht bekend voor. De zelfhulp-kiosk op Schiphol heb je al vier keer uitgelezen en de papa’s en mama’s van de andere balletkruimels kiezen ook even voor zichzelf. Weggedoken in hun mobieltje of stoeiend met het stapeltje bijlagen van hun zaterdagkrant.

Hoe heerlijk is het als je op zulke momenten niet bent overgeleverd aan de klok, maar lekker kan werken aan dingen die jij leuk vindt, doen waar jij goed in bent… waar jij blij van wordt. Dat kan. Want ‘Office’ zet uw kansloze uurtjes om in gouden piekmomentjes.


#hoedan
Overal werken en altijd je spullen veilig. Hoe dan? Komt 'ie in sneltreinvaart: vrijdagmiddag op kantoor zet ik de eerste schetsjes voor een leuke column over Office 365 op papier. Column nog lang niet af, maar het is tijd om te gaan, want mijn peuter wacht op me op het kinderdagverblijf. Dus CTRL-S en mijn eerste zinnetjes staat veilig opgeslagen in mijn ‘Office’. Op kantoor werk ik trouwens op een 'PC' en thuis op een Apple. Geeft niks. Office is een allemansvriend.

’s Avonds ligt mijn peuter diagonaal op één oortje. De handen dus weer vrij. Nog even de 'MAC' aan, inloggen in Office 365 en, voilà, daar staat mijn schetsje van kantoor op me te wachten. Even lekker schaven aan dat intro. Klaar. Zo is ‘ie lekker. Uitloggen nu. Morgen verder. Want vriendin en rood wijntje, da’s ook leuk. Volgende ochtend de MacBook Air (die is zo lekker licht) mee naar dansles. Inloggen, column afmaken. Klaar!

"De cloud is populair en hij is overal. Thuis, op straat en op kantoor. In deze wolk vol met techniek gebeurt van alles. Van veiligheid tot gemak, van werk tot entertainment. Met een gezonde knipoog kijkt Rik van Assendelft rond."

2 reacties

Reputatie 7
Badge +6
Leuk verhaal Rik 🙂 Goed geschreven 🙂

Reageer